Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008


Κάποτε έχτιζα ένα όνειρο τη μέρα,
τώρα η στράτα μου δεν πάει παραπέρα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Κάποτε κοίταζα τον ήλιο μες στα μάτια
κι αυτό τον ήλιο μου τον κάνανε κομμάτια,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Τώρα ο ουρανός δε με φοβίζει όσο κι αν βρέχει,
τώρα η ελπίδα μου ταυτότητα δεν έχει,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Φεύγω, φεύγω και παίρνω την καρδιά μου,
κι ένα τραγούδι συντροφιά μου,
φεύγω, φεύγω.

Φεύγω, κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια,
αρρωστημένους και αγρίμια,
φεύγω, φεύγω,φεύγω, τώρα φεύγω.

Δεν το αντέχω να βουλιάζω μες στο ψέμα,
τώρα κατάλαβα πως ήμουν ένα δέμα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

θέλω να ζήσω τη ζωή μου έξω απ' τα μέτρα,
τώρα που σκλήρυνε η καρδιά μου σαν την πέτρα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Τώρα ο κόσμος και οι φωνές δε με τρομάζουν,
τώρα τα χέρια μου ένα σύνθημα χαράζουν,φεύγω,
τώρα φεύγω,
φεύγω, τώρα φεύγω.

6 σχόλια:

Μαριλενα είπε...

Κουκλα και καλοκαίρι.
άντε να σε δουμε ξανά έτσι, ε;
xx

Κυβέλη Δραγούμη είπε...

τι κάνεις αρτεμούλα μου ;;

μέρες έχω ΄πάλι να λάβω νέα σου ...

ελπίζω να μου είσαι καλα

περιμενω email


σε φιλώ γλυκά

_Κυβέλη_

Negma είπε...

Που πας καλέ;

Ή τουλάχιστον... Πάρε με μαζί σου!

Dee Dee είπε...

Ζατι μιλαμε τραγουδιστα;; :)

Που θα πααααςςς;;;;;;

artou είπε...

Μαριλενα
μακάρι να με βρει ετσι και αυτό το καλοκάιρο αλλά πολύ το φοβάμαι να σου πω την αλήθεια μου

την καλημέρα μου

artou είπε...

Negma

τι να σου λέω τώρα παντού και πουθενά αλλά φυσικά και θα σε πα΄ρω μαζί μου χωρίς παρέα δεν μπορώ ουτε στον ύπνο μου πόσο μάλλον στο ξύπνιο μου


dee dee μου
μιλάμε με τραγούδια γιατί δεν έχουμε όρεξη να γράψουμε το πόνο μας αλλά θα μάθεις γρήγορα που θα πάμε.......