Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2007

ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ




Nαι ναι ΓΙΟΡΤΑΖΩ μ ακούτε που το φωνάζω?ΟΧΙ σήμερα αλλά αύριο απλά λόγω του οτι αύριο δεν θα μπορώ να γράψω αποφάσισα να αρχίσω να γιορτάζω από σήμερα.


Δυστυχώς κλέβω λίγη από τη δόξα της http://mayandoors.blogspot.com) (ΜΑΥΑ΄S) η οποία έχει γενέθλια σήμερα αλλά τι να κάνουμε υπάρχει χώρος για όλους σε αυτή τη ζωη. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ φιλενάδα


ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


Πριν 23 χρόνια η μαμά μου έμαθε οτι ήταν εγκυος και ο μπαμπάς μου καταενθουσιασμένος περίμενε το γιο(χιχιχιχι συνωμοσία του σύμπαντος) μετά από μερικούς μήνες η μαμά πήγε στο γιατρό και δεν μπορούσε με σιγουρία να της πεί το φύλο του παιδιού γιατί ήταν πλάτη λέει και δεν φαινόταν καλά (και συνέχισε να είναι πλάτη σχεδόν 9 μήνες) Τέλος πάντων κάποια στιγμή ήρθε η ώρα του να ξεμπουκάρει σε τούτο το κόσμο και στις 31 του Αυγούστου και ενω η μαμά υπέφερε σε ενα δωμάτιου του " ΜΗΤΕΡΑ" ο μπαμπάς ετοίμαζε την μπλέ ανθοδέσμη με τα μπλε κουκλάκια και τα μπλε μπαλόνια για το γιό του.Αλλά για κακή του τύχη (και κακή δική μου) γεννήθηκε η κόρη μετα το πρώτο σοκ αποφάσισε οτι δεν θα το βάλει τόσο εύκολα κάτω και θα με φώναζε ΜΗΤΣΟ ναι όπως ακριβώς θα με φώναζε αν ήμουνα αγόρι(και μου έμεινε)Μετά από λίγους μήνες με τρέχανε στην εκκλησία και φώναξαν και κόσμο πολύ.


Στην αρχή νόμιζα οτι είχαμε ΠΑΡΤΥ και ήμουν πολύ ενθουσιασμένη αλλά γρήγορα κατάλαβα οτι ήταν ενα μαρτύριο και όλοι γελούσαν μαζί μου.Με γυρνάγανε γύρω γύρω και με κοίταγαν σα χαζοί με ενα χαμόγελο κρεμασμένο στα αυτιά.

Στη συνέχεια με γδύσανε μπροστά σε όλον αυτό το κόσμο(μα καλά ήθελα να ξερα εμένα δεν με σκέφτηκε κανένας?)και με κάνανε και μπάνιο με κάτι λάδια που άργησα πολύ να καταλάβω τι ήταν.Ύστερα από όλο αυτό το ρεζιλίκι γέλαγαν με τ α χάλια μου ενω εγω είχα κοκκινίσει από το κλάμα.Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά με γύρναγαν από αγκαλιά σε αγκαλιά για να με βγάλουν και φωτογραφία(μη με χάσουν) χάλια σας λεω πέρασα εκείνη την αποφράδα μέρα χάλια.


Μετά από όλη αυτή τη ταλαιπωρία με πήγαν και σε μια ταβέρνα δίπλα στη θάλασσα να με γιορτάσουν λέει! Γιατί ρε παιδιά αφού εγω θέλω να πάω σπίτι μου ουααααααααααα και φυσικά σαν αγύριστο κεφάλι που είμαι(από μικρή) κοιμήθηκα στο δρόμο για να τους σπάσω τα νεύρα.Αυτοί γιόρταζαν και εγω κοιμόμουν.......



Και το όνομα αυτής ..........ΑΡΤΕΜΙΣ!!!

Για τους φίλους απλά ΜΗΤΣΟΣ(μην ξεχνιόμαστε)