Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2007

Και είχα τόσα να σου πω.......



Είναι μέρες τώρα που θέλω τόσα να σου πω αλλά δεν τα καταφέρνω.Νιώθω μπλεγμένη σε ενα παιχνίδι που όλοι γύρω μου το ξέρουν και εγω σαν χαζή κάθομαι με μάτι ορθάνοιχτα στη μέση και προσπαθώ να καταλάβω.

Είχα σκεφτεί τι ήθελα να σου πω είχα βρει και το τρόπο που θα στα πω και με τη σειρά τα είχα όλα πολύ καλά φτιαγμένα στο μυαλό μου και σε πήρα τηλέφωνο ήθελα να σου μιλήσω σου είπα.

Και ήρθες να ακούσεις αυτά που είχα να σου πω.Με κοίταξες και τα ξέχασα όλα.Ένιωσα οτι τίποτα σημαντικό δεν είχα να σου πω.Είπαμε οτι άσχετο βρήκα να σου πω εκτος από αυτά που έπρεπε...

Με κοίταζες σαν να προπαθούσε να με χορτάσει να πάρεις όλη τη γλύκα από τα μάτια μου.Γιατί έτσι σε κοίταγα με όση γλύκα μου έχει απομείνει.

Με πονάς με καταστρέφεις δεν μ αφήνεις να προχωρήσω παρακάτω τη ζωή μου.Το ξέρεις και το ξέρω όμως κανείς από τους δυο μας δεν μπορεί αν φύγει.Κανείς δεν βρισκει τη δύναμη να το τελειώσει.

Μου φτάνει μόνο να είσαι καλά και ας είσαι μακρυα μου.Όμως μακρυά μου δεν είσαι καλά μου είπες.
Τότε τι περιμένεις τι σε κρατάει εκεί και δεν σ αφήνει να έρθεις εδω?

Φοβάσαι το τέλος αλλά θες να ζήσεις και το παιχνίδι δεν θες να βγεις χαμένος αλλά αν δεν δοκιμάσεις δεν θα μάθεις ποτέ.Θέλω τόσα να σου πω που θέλω να φύγουν από μέσα μου αλλά ποτέ δεν καταφέρνω να στα πω.

Δεν μπορώ να περιμένω άλλο πια κουράστηκα....

Κάποτε μου είχες πει όταν θα κουραστώ να σε ξεχάσω να σταματήσω όμως εγω δεν μπορώ.Κάτι μέσα μου μου λέει να συνεχίσω.Και κάθε μέρα λεω είναι πια η τελευταία όμως ποτέ δεν κατάφερα να το τελειώσω.Και τώρα ψάχνω τρόπους σκέφτομαι χάνομαι μέσα στις σκέψεις μου μέρες ολόκληρες περιμένοντας να χτυπήσει το τηλέφωνο μου και όμως πάντα στο τέλος λυγίζω και σε παίρνω εγω.

Δεν ξέρω τι να σου πω απλά δεν μπορώ να περιμένω άλλο.......

12 σχόλια:

Κωνσταντίνος Π είπε...

Αχ βρε Άρτεμις!
μην ακούς κανέναν, κανένας δε ξέρει, μόνον εσύ μπορείς να ξέρεις.

τα είπαμε και αλλού οι δυο μας.
προσπάθησε να βρεις τι θέλεις πραγματικά. για εσένα, για κανέναν άλλο. και έπειτα διεκδίκησέ το. ή απλώς παράτησέ το.

είσαι πολύ μικρή για να φυλακίζεσαι.
δώσε στον εαυτό σου τις ευκαιρίες του, μη τον μισήσεις, μη φθάσει η στιγμή που θα συμβεί κάτι τέτοιο. δεν το αξίζεις. πίστεψέ με.

ζω κάτι παρόμοιο. για πρώτη φορά έδωσα διορίες. όχι τόσο σε εκείνη, περισσότερο σε εμένα τον ίδιο. μια ιστορία δεκαετής ήδη. όταν περάσει η διορία ελπίζω να ξέρω τι κάνω. τώρα δεν το πολυσκέφτομαι.
αυτό που θέλω να σου πω είναι ότι εγώ είμα αυτοκαταστροφικός. δεν είναι ωραίο αυτό.

artou είπε...

Διορία ε? και τι γίνεται όταν μία μέρα πρίν λήξει η προθεσμία εμφανίζεται ένα μικρό φως στο βάθος και εσυ θες τόσο πολύ να το ακολουθήσεις?
Άλλωστε ήταν εντός διορίας...

Κωνσταντίνος Π είπε...

θα σου εξηγήσω σε κάποιο μέηλ μόλις μπορέσω τι σημαίνει διορία, τουλάχιστον στην περίπτωσή μου.
εδώ, τώρα δε γίνεται.
πρέπει να φεύγω τώρα.

καλό μεσημέρι
και να μου προσέχεις τον εαυτό σου
αξίζεις

una mama και οχι μονο είπε...

κατι μου λεει πως ολα θα πανε καλα και θα βρεις την λυση...θα κανεις το σωστο! εξαλλου πρεπει να ειμαστε αισιοδοξοι!

καλο βραδυ.

Μαριλένα είπε...

O χρόνος θα καταφέρει οσα εσύ δε μπορείς.

Το μονο που πρέπει να κανεις, ειναι να μη βιάζεσαι.
Και να μη πιέζεις καταστασεις.

Δύσκολο, αλλά αυτό πρέπει.

cook the book είπε...

χμμμ...αν ενας αντρας αφηνει ολες τις αποφασεις σε σενα...προσπερασε τον...στη φαση αυτή καλος ειναι αυτος που διεκδικει ...και να διεκδικει με παθος...ασε τα ημιμετρα λοιπον στους μετριους :)
φιλια κοριτσακι μου...καμια φορα το φως ειναι μονο η λαμψη της ελπιδας μας...

artou είπε...

una mama και οχι μονο
μου αρέσει που με εμψυχώνεις πάντα.το μόνο που θέλω είναι οτι είναι να γίνει να γίνει για καλό και γρήγορααααα...


Μαριλένα
αυτό προαπαθώ νακαταφέρω να βάλω ενα φρένο στην φόρα που εχω πάρει να τα ζήσω όλα τώρα


cook the book
αρα μήπως να περιμένω να πάρει αυτός μια απόφαση?

betty είπε...

artou μου, σωστά το τοποθετείς στην cook...να αφήσεις να πάρει αυτός μια απόφαση.
Στο μεταξύ πάρε εσύ την απόφαση να ζεις σα να μην περιμένεις κάτι...μπορείς; Να κόψεις τις συναντήσεις και να θέσεις προϋπόθεση την επόμενη φορά "να έρθει" οριστικά; Φιλιά.

artou είπε...

betty
Μπορώ.....?πρέπει μάλλον να αφήσω χώρω και χρόνο να κινηθεί εκείνος

Trelofantasmeni είπε...

Δύσκολο πράγμα να αποφασίσεις με τη λογική όταν η καρδιά δεν ακολουθεί.

Ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω...μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου και να πας μόνο μπροστά τη ζωή σου.

Υπομονή θέλει !

Σκορπίνα είπε...

Ακολούθησε την καρδιά σου...
Το μόνο πρόβλημα είναι ότι η καρδιά δεν γνωρίζει τι είναι ο χρόνος...
Μπορεί να περάσει πολύς χρόνος μέχρι να δεις αυτο το μικρό φως στο βάθος, και μπορεί να χαθεί μετά από λίγο και μετά να ξαναεμφανιστεί...
Ποτέ όμως δεν θα μάθεις τι χάνεις αν δεν ρισκάρεις...
Πάρε τα ρίσκα σου λοιπόν, η ηλικία σου σε βοηθάει...Έχεις χρόνο μπροστά σου να ακολουθήσεις διαφορετικές διαδρομές. Δεν χρειάζεται να βιάζεσαι...

cook the book είπε...

artou
νομιζω οτι την αποφαση αυτος την εχει ηδη παρει...αν εσυ του εκλεινες την πορτα καταμουτρα,πόσες φορές θα χτυπουσε δυνατα να του ανοιξεις;αν σε θελει πραγματικά θα σταθει βραχος εκει και θα σε διεκδικησει...σκεψου...αυτός μπορει να κανει 1-2-5 χρονια ν'αποφασισει...εσύ τι;;...κι αν πει ναι και μετα παλι κανει πισω;...οι πραξεις μας δείχνουν για πού εχουμε βαλει πλωρη πριν ακομη εμείς το ξεστομισουμε...